ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی «ورود به سایت» کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.





مهمان گرامي
براي مشاهده تالار با امکانات کامل ، دانلود محتویات و عکس ها و شرکت در مباحث ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کرده و ایمیل فعالسازی فرستاده شده را تایید کنید .

به گروه استیم، گیمینگ آنلاین سایت بپیوندید

سايت فارسی Horror Games - بازی های ترسناک
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
  1. #1
    تاریخ عضویت
    2016/02/23
    محل سکونت
    иранский
    سن
    21
    نوشته ها
    476
    1,475
    مدیر انجمن

    پیش فرض نقد بررسی کلی F.E.A.R 3

    توضیحات :
    شرکت سازنده : کمپانی Obsidian Entertainment
    شرکت منتشر کننده : کمپانی Square Enix
    تاریخ انتشار : 21 ژوئن 2011
    ژانر بازی : اکشن نقش آفرینی ترسناک (مثلا ترسناکه شما جدی نگیرید)
    درجه بندی ESRB برای محدوده بندی سنی بازی : T - مناسب برای تمام افراد و گروه های سنی 13 سال و بالاتر
    حداقل سیستم مورد نیاز :

    Intel Pentium IV 2 GHz/AMD Athlon XP 2200+
    512 MB RAM
    nVidia GeForce 5900/ATI Radeon 9600/128MB
    DirectX 8 compatible video card

    Platform: Windows Vista / 7 / XP


    شماره اول F.E.A.R. چند سال پیش روانه بازار شد و با ترکیب عنصر ترس و یک گیم پلی نفس گیر و معرفی یک هوش مصنوعی فوق العاده به موفقیت بزرگی دست پیدا کرد. اما این موفقیت به همین جا ختم شد و بسته های الحاقی بعد از آن و همین طور F.E.A.R. 2 هرگز نتوانستند به کیفیت شماره اصلی نزدیک شوند. حال که سازنده بازی عوض شده این سوال پیش می آید که آیا وقتی سازنده اصلی نتوانسته موفقیت قسمت اول را تکرار کند، سازنده دیگری می تواند؟ صادقانه باید بگوییم جواب، یک نه بزرگ می باشد. به نظر می آید نفرین Alma مدت هاست که دامان بازی را گرفته است!

    داستان بازی بعد از اتفاقات شماره قبل رخ می دهد، فرزند سوم Alma در راه است و این بار Point Man که شخصیت اصلی نسخه اول بود با برادرش Paxton Fettel همراه شده تا شاهد تولد عضو جدید خانواده باشند! البته هدف این دو با یکدیگر کاملا متفاوت است ولی برای رسیدن به این هدف مجبورند که در کنار یکدیگر باشند و با همکاری هم خود را به Alma برسانند. داستان بازی روایت خوبی ندارد و به جز مرحله پایانی که نقطه اوج داستان است، بسیار گنگ و ضعیف روایت می شود. با این وجود فلش بک هایی که به دوران کودکی دو شخصیت اصلی می پردازد جالب هستند و شما را با Project Origin بیشتر آشنا می سازد. داستان پتانسیل بالایی دارد ولی این داستان به دلیل کارگردانی ضعیف، بسیار در هم آشفته و نامفهوم می باشد که در طول بازی سوالات زیادی برای شما پدید می آورند.

    دیگری خبری از ترس و مبارزات هیجان انگیز در بازی نیست. بازی به یک شوتر محض تبدیل شده که تمرکز زیادی بر سنگر گیری دارد. سنگر گیری به وسیله فشار دادن یک کلید انجام می پذیرد و شما توانایی جابجایی بین سنگرها را دارید. این اصرار بر سنگر گیری باعث کاهش قابل توجه سرعت بازی شده و از هیجان مبارزات می کاهد. البته نکته مثبت سنگر گیری بازی این است که بسیار خوب طراحی شده و تیراندازی و حرکت بین سنگرها به راحتی صورت می گیرد. مبارزات بازی در چند مرحله اول جالب و هیجان انگیز می باشد و قابلیت Slow Motion نیز در ابتدا همچنان لذت بخش است ولی از اواسط بازی به بعد مبازات به شدت تکراری و خسته کننده شده و استفاده از Slow Motion دیگر هیچ هیجانی برای شما ندارد. یکی از اصلی ترین دلایل تکراری شدن مبارزات را می توان شیوه حمله دشمنان دانست. دشمنان بازی به 2 دسته کلی تقسیم می شوند که دسته اول سربازان تا دندان مسلح هستند که معمولا در یک نقطه سنگر گیری کرده و به سمت شما تیراندازی می کنند و یا اینکه به سرعت به سمت شما آمده و خود را به کشتن می دهند! هیچ استراتژی خاصی در نوع حمله این افراد وجود ندارد و دیگر از حرکات جالب و هوشمندانه دشمنان در شماره اول خبری نیست. هدف سایر دشمنان، نزدیک شدن به شما و ضربه زدن به وسیله دست یا سلاح سرد می باشد. این روش های حمله پس از مدتی برای شما عادی شده و موجب خواب آور شدن بازی در مراحل انتهایی می گردد! خشونت بازی بسیار بالاست و شاهد قطع شدن اعضای بدن دشمنان پس از اصابت گلوله هستیم، شاید این از معدود نکاتی باشد که از شماره اول بازی به خوبی به ارث برده شده است.

    طراحی مراحل بازی به هیچ عنوان کیفیت جالبی نداشته و در بیشتر مراحل باید در یک مکان سربسته که دارای اتاق ها و سالن های کاملا شبیه به هم است مبارزه کنید. نحوه چینش دشمنان نیز جالب نیست و در اکثر قسمت ها تعداد بسیار زیادی دشمن در یک لحظه به سمت شما هجوم می آورند که کار را برای شما سخت کرده و به مرور مبارزات را کسل کننده می سازند. اسلحه ها با اینکه تنوع بالایی ندارند ولی تفاوت های زیادی با یکدیگر داشته و باعث می شود در طول بازی از تمامی اسلحه ها استفاده کنید. سربازان دشمن از نظر شیوه حمله تقریبا تفاوت خاصی با هم ندارند و اکثر دارای توانایی یکسانی هستند، تعدادی Boss که معمولا ربات های غول پیکر هستند نیز در انتهای برخی مراحل وجود دارد که مبارزه با آن ها به هیچ استراتژی خاصی نیاز نداشته و برای نابودی آن ها باید تمام تیرهای خشاب خود را بر سرشان خالی کنید! همانند F.E.A.R. 2 در بعضی از مراحل باید به کمک ربات مسیر پیش رو را طی کنید. این مراحل نسبتا جالب بوده و به خوبی در طول بازی پخش شده اند و باعث می شود که اندکی از تکراری شدن مبارزات کاسته شود. کنترل ربات و تیراندازی بوسیله آن به خوبی طراحی شده و مشکلی از این بابت احساس نمی کنید.

    در ابتدای هر مرحله شما در نقش Point Man به مصاف دشمنان می روید ولی با به پایان رساندن هر بخش می توانید آن مرحله را در نقش Fettel دوباره تکرار کنید. قرار گرفتن در نقش Fettel در ابتدا جذاب می باشد، Fettel با قدرت های خاص خود دشمنان را نابود می کند و توانایی دارد بدن دشمنان را تسخیر کرده و از اسلحه های قربانی استفاده کند. با توجه به قدرت نه چندان زیاد Fettel در حالت عادی باید به صورت مداوم بدن دشمنان را تسخیر کنید که در این حالت بازی تفاوتی با مراحل اصلی نداشته و در واقع آن مراحل را با همان شکل و شمایل تکرار می کنید. البته بدن هر دشمن بیشتر از چند دقیقه توانایی میزبانی از Fettel را ندارد و او باید دشمن دیگری را تسخیر کند که این امر موجب می شود اندکی ارزش تکرار مراحل بالاتر رود، با این وجود بازی کردن در نقش Fettel جذاب می باشد و اگر از بخش داستانی بازی لذت برده باشید از این قسمت نیز لذت خواهید برد. بخش Co-op بازی را می توان از معدود نکات مثبت بازی دانست، در این بخش هر بازیکن در نقش یکی از 2 شخصیت اصلی قرار گرفته و با همکاری هم مراحل را پیش می برند. قدرت های Fettel در این بخش بیشتر به چشم می آید و او می تواند از توانایی های خود جهت همکاری با Point Man استفاده کند، به طور مثال وی می تواند دشمنان را در هوا معلق نگه دارد تا بازیکن دوم دشمن را از پای در آورد. این بخش جذابیت بالایی داشته و می تواند برای چند ساعت شما و همراهتان را سرگرم کند.

    یکی از اصلی ترین دلایل محبوبیت F.E.A.R وجود عنصر ترس و لحظات ترسناک و دلهره آور بود، چیزی که در F.E.A.R. 2 به شدت کمرنگ شد و اینک به جرات می توان گفت هیچ صحنه ترسناکی در بازی وجود ندارد. تمام ترس بازی به جیغ های گوشخراش و هجوم ناگهانی موجودات چندش آور خلاصه شده که بیشتر آزاردهنده است تا ترسناک و حتی نمی تواند باعث ترس خردسالان شود! البته سازنده در بعضی قسمت ها تلاش کرده تا فضای ترسناک شماره اول را دوباره تکرار کند ولی به هیچ وجه در این کار موفق نبوده و نه تنها صحنه ترسناکی در طول بازی وجود ندارد حتی لحظات دلهره آوری که بتواند حداقل به شما مقداری استرس وارد کند نیز کاملا نایاب است!

    F.E.A.R در هنگام عرضه از گرافیک بالایی بهره می برد به صورتی که بسیاری از سیستم های کامپیوتری آن زمان از اجرای بدون نقص بازی عاجز بودند. گرافیک نسخه جدید بازی حتی نسبت به بازیی که 6 سال پیش عرضه شده پسرفت دارد! کیفیت بافت ها چندان جالب نیست و اکثر محیط ها نیز شبیه به هم هستند. سایه زنی بازی نیز مشکل دارد و در برخی موارد هیچ سایه ای مشاهده نمی کنید! البته گرافیک در حالت کلی قابل قبول است ولی به عنوان یک بازی که نام F.E.A.R را به دوش می کشد انتظار می رود حداقل نسبت به نسخه اول یا دوم پیشرفت داشته باشد. صداگذاری بازی نیز تعریف چندانی ندارد، البته Point Man در طول بازی به طور کامل ساکت است و فقط به حرفهای Fettel گوش می دهد! در عوض موسیقی بازی زیبا و شنیدنی کار شده و با ریتم مبارزات هماهنگی خوبی دارد.

    F.E.A.R. 3 به هیچ عنوان نمی تواند انتظارات طرفداران بازی را برآورده کند. حس ترس در بازی به طور کامل مرده و دیگر با یک عنوان دلهره آور طرف نیستید بلکه یک شوتر محض روبروی شما قرار گرفته که حتی در این زمینه نیز F.E.A.R. 3 نمی تواند در حد یک بازی درجه یک ظاهر شود. مبارزات پس از مدتی به شدت یکنواخت و تکراری می شوند و در این بین داستان نیز به خوبی روایت نمی شود و تمام این ها باعث می شود که F.E.A.R. 3 به ضعیف ترین بازی این سری تبدیل شود. تنها نکته ای که به ارزش بازی می افزاید بخش Co-op جالب آن می باشد. F.E.A.R بعد از موفقیت شماره اول هرگز نتوانست دوباره طعم پیروزی را بچشد، با این حال امیدواریم روزی این ترس نفرین شده به روزهای اوج خود برگردد.

    منبع : سایت بازی های ترسناک
    .Never Give up on Something You Really Want. It's Difficult to Wait, But More Difficult Regret
  2. #2
    تاریخ عضویت
    2016/02/23
    محل سکونت
    иранский
    سن
    21
    نوشته ها
    476
    1,475
    مدیر انجمن

    پیش فرض پاسخ : نقد بررسی کلی F.E.A.R 3

    یه نقد دیگه از خودم

    نام بازی : F.E.A.R 3
    ناشر : Warner Bros . Interactive Entertainment
    سازنده : Day 1 Studios
    پلتفورم ها : PS3 , XBOX 360 , PC
    سبک : First Person Shooter
    درجه سنی : +18

    چند سال قبل بود که عنوانی اول شخص در ژانر ترس ساخته شد که نام آن F.E.A.R بود . عنوانی که با گیم پلی سریع و صد البته محیط بسیار رمز الود و ترسناکش توانست طرفداران بیشماری را برای خود جمع اوری کند و همچنین با اضافه کردن المان کند کردن زمان هرچه بیشتر بر جذابیت گیم پلی خویش افزود . بازی با استقبال بسیار خوبی مواجهه شد و توانست طرفداران سبک Horror را راضی کند . پایه ترس در این بازی بر اساس ترس از ناشناخته ها و عملا غافلگیری بازیباز ها توسط یک دختر بچه زشت و بدریخت بود . ترسی که شما هیچوقت نمیتوانستید حدس بزنید که ایا این دختر بچه چه قدرت هایی دارد و یا ترس از اینکه ممکن است هر لحظه شما توسط او به قتل برسید و بازنده شوید . با موفقیتی که این بازی بدست اورد ساخت ادامه ان حتمی بود ولی بین سازندگان و ناشران ان اختلاف بسیار شدیدی رخ داد که تاثیرش را بر نسخه دوم بازی دیدیم . بازی دوم عملا یک بازی بد یا حتی متوسط هم نبود اما ان ترسی را که در شماره اول به بازیباز معرفی کرد در این نسخه کاملا بی معنی و تکراری شده بود .

    داستان این نسخه کاملا پس از شماره دوم ادامه پیدا میکند از انجا که الما حال باردار بچه سومی است و اگر پیش بینی بخواهیم بکنیم زمانی که بچه اول پوینت من ( PointMan ) باشد و بچه دوم او نیز فتل ( Fettel ) باشد مطمئنا بچه سوم او دنیا را منفجر خواهد کرد!!!! . حال بازیباز در این نسخه کنترل پوینت من رو دوباره در دست میگیرد و مانند نسخه اول داستان بازی از دید اوست . در این نسخه شما با برادرتان یکی میشوید تا مانع بدنیا امدن بچه سوم الما شوید زیرا قرار است این بچه کل دنیا را به نابودی بکشاند . البته هدف هر دو برادر کاملا تفاوت است و هرکدام هدفی خاص برای رسیدن به الما که مادرشان هست دارند . متاسفانه داستان این نسخه جذابیت زیادی ندارد و کاملا معادله های نسخه اول و دوم را کاملا رد میکند . و بعضا سوال های بسیار زیادی را در ذهن بازیباز ایجاد میکند که هیچگاه هم به ان جواب داده میشود البته بازی با فلش بک هایی به گذشته شخصیت های اصلی بازی میخواهد این نقطه های کور را روشن کند اما در این قسمت موفق نمیشود و با اینحال باز هم با این فلش بک سوال های فراوانی را در ذهن بازیباز ایجاد میکند که جواب انها را به خود بازیباز واگذار میکند . روایت داستان نیز زیاد جالب نیست و بازیباز زیاد متوجه داستان نمیشود و برای بازیباز های که تازه با این سری اشنا شده اند داستان کمی گنگ است . در هر حال در این سه نسخه متوالی متاسفانه شاهد افت داستانی این سری بوده ایم و دیگر با ان داستان جالب و شگفت انگیز نسخه اول مواجهه نیستیم . همان طور که گفتم داستان کاملا بازیباز را تنها میگذارد و جواب سوال ها را به خود بازیباز واگذار میکند .

    مطمئنا شماره اول این بازی در زمان خود از گرافیکی فوق العاده بهری میبرد و مطمئنا کند شدن زمان در ان بازی نقطه اوج گرافیکی نسخه اول بود و در زمان خود المان های جدید را به سبک اول شخص اضافه کرد اما در نسخه دوم شاهد یک گرافیک کاملا معمولی و هم رده با بازی های زمان خود بود و در ان نسخه هیچ نوع پیشرفتی را در زمینه گرافیک شاهد نبودیم . همان طور که گفتم در این سری کاملا شاهد افت این سری در هر زمینه بوده ایم و حالا این نظریه درباره گرافیک بازی نیز صدق میکند و کاملا در این نسخه شاهد یک گرافیک نسبتا ضعیف و عقب افتاده هستیم . کیفیت بافت ها و تکسچر ها بسیار افت کرده و واقعا زمخت شده و ان کیفیت و ظرافت بازی های امروزه را ندارد . با اینکه جزییات در محیط بازی زیاد است اما همه انها عملا بی کیفت و زشت کار شده اند . محیط ها نیز کاملا بسته و خطی هستند و در نتیجه واقعا حرفی برای گفتن ندارد بخصوص نسبت به بازی هایی مثل Crysis و Bulletstorm . در بازی شاهد انیمیشن های بسیار خشک و زشت شخصیت ها هستیم که در ذهن بازیباز عروسک های اسباب بازی را تداعی میکند .
    نور پردازی بازی بد کار نشده اما دارای نکته حائز اهمیتی نیست و کاملا معمولی کار شده و به اندازه بازی Crysis که یک شاهکار در زمینه نور پردازی بود حتی نزدیک نمیشود . در کل گرافیک بازی در این دوره که رقابت گرافیکی بین بازی ها بسیار چشمگیر است حرفی برای گفتن ندارد و بعضا ضعیف هم کار شده و کاملا طرفدار دو نسخه قبل و بخصوص نسخه اول را ناامید میکند .

    گیم پلی بازی کاملا در این نسخه متحول شده و کاملا با نسخه های قبلی خود متفاوت است و تمام این تفاوت ها بر اساس ترس است که کاملا در این بازی گم شده است و دیگر خبری از ان ترس های دسته اول نسخه اول و یا حتی ان ترس های تکراری و دسته دوم نیز در نسخه دوم خبری نیست . گیم پلی بازی در این شماره کاملا بر اساس کاور گیری بنا شده است و عملا ادامه دادن بازی بدون کاور امکان پذیر نیست . البته بازی به هیچ وجه سخت نیست اما سیستم احیای جان بازی بسیار ضعیف است و بازیباز با خوردن 5 گلوله کاملا زمین گیر میشود و کاملا کاور گیری را اجباری میکند . البته این کاور گیری سرعت بازی کاهش میدهد و خبری از ان سرعت اکشن در دو نسخه قبل نیست . بازی کاملا در مراحل ابتدایی شما را با کاور گیری و بخصوص کند شدن زمان جادو میکند و در اوایل بازی کاملا هیجان زده میشوید اما در ادامه بازی یک روند معمولی و تکراری را پیش میگیرد که حتی این دو المان هم نمیتواند موجب جلوگیری از کسل شدن بازی شود . یکی دیگر از افت های گیم پلی بازی این است که دیگر از ان هوش مصنوعی فوق العاده دشمنان نسخه اول خبری نیست و دشمنان بصورت کاملا ابتدایی و برای اینکه شما انها رو بکشید جلوی شما ظاهر میشوند و برای شما هیچ گونه چالشی را ایجاد نمیکنند . در بازی بعضا Boss هایی نیز دیده میشود که اندازه بزرگی دارند و کمی به هیجان بازی افزون میکنند . خشونت بازی هنوز هم که هنوز است بالا است و با شلیک به هر دشمن شاهد خون و افکت های قطع شدن دست و پا هستیم البته این سیستم کاملا واقع پذیر است و تنها نکته مثبت گیم پلی است که با کشتن هر دشمن یک سطل خون ریخته نمیشود و خون ریزی با توجه به عضو قطع شده است . مراحل کاملا تکراری و بسیار شبیه بهم است و اکثر مراحل در یک ساختمان یا خانه با اتاق ها شبیه بهم و کپی از هم است و دیگر ان تنوع خاص شماره اول در ان دیده نمیشود. همانند دو نسخه قبل در این بازی نیز میتوانید سوار بر ربات هایی غول اسا شوید و دشمنان را به تیر ببندید و همین نکته باعث میشود این قسمت جذاب باشد و حداقل از این نظر کمی تنوع به بازی دهد بلکه از خسته کننده بودن در بیاید و محض رضای خدا بازیباز را از خواب بیدار کند . متاسفانه دیگر خبری از ترس در این بازی نیست و در این نسخه شاهد یک بازی سراسر شوتر محور هستیم . البته هنوز هم المان های ترس نسخه های قبل مانند الما در بازی وجود دارد اما کاملا بی معنی است و دیگر توهم ها و چیز های ترسناکی که او به بازیباز القا میکند هیچگونه ترسی ندارند . در این نسخه همان طور که گفتم شما در نقش پوینت من ظاهر میشوید اما با تمام کردن هر مرحله شما میتوانید همان مراحل را نیز با فتل تمام کنید که فقط در بعضی حرکات با پوینت من متفاوت است وگرنه شما همیشه باید بدن یک دشمن را تسخیر کنید تا سریع کشته نشوید . البته بعضی قدرت های فتل که با قدرت ذهن دشمنانش را میکشد جالب است اما همین نکات هم بزودی تکراری میشوند و بازیباز را خسته میکنند .
    در کل در این نسخه بخصوص گیم پلی شاهد افتی بسیار شدید بودیم و عملا دیگر این بازی را نمیتوان در سبک ترسناک راه داد زیرا تمام المان های ترس و رعب انگیز خود را از دست داده و بازی تبدیل به یک بازی شوتر اول شخص معمولی شده است .

    موسیقی بازی شاید تنها نکته کاملا مثبت در طول بازی باشد . البته صداگذاری در حد فاجعه است زیرا پوینت من که صحبت نمیکند و کاملا سکوت اختیار کرده و فقط فتل در این وسط وراجی میکند و بعضا دیالوگ های جالبی را بیان میکند وگرنه صداگذاری بر روی دیگر شخصیت یک مسخره بازی به تمام معناست ای کاش همه انها مانند پوینت من سکوت اختیار میکردند و حرفی نمیزدند اما با اینحال دوبلور فتل حداقل خوب کار شده و مانند دیگر شخصیت های افتضاح نیست و در بین دیالوگ هایش میتوان به شخصیت و ذاتش پی برد و از این نظر خوب است . موسیقی بازی بر عهده استاد ساخت بازی های ترسناک یعنی جیسون گریوز (Jason Graves ) بوده است که کاملا توانسته جوی زیبا و رعب انگیز و صد البته رمز الود را ایجاد کند اما فایده این موسیقی زیبا چیز وقتی که خود بازی ان حس ترس را از بین برده و عملا دیگر خبری از ان نیست . همان زور که گفتم این اهنگ ساز بزرگ کار خود را به نحو احسنت انجام داده و حداقل توانسته بازی را از باتلاق خود بیرون بکشاند .

    در کل این بازی به هیچ وجهه از ریشه های خود حمایت نکرده بلکه انها را به تمسخر گرفته و ان را زیر پای خود له کرهه و این قسمت به هیچ وجهه ان خاطرات شیرین نسخه اول را به شما گوش زد نمیکند و واقعا در این زمینه بخصوص ریشه خود که ترس موقعیتی بود را کاملا نابود کرده و دیگر این ترس به هیچ وجهه بر نخواهد گذشت جز یک تحول اساسی و دیگر خبری از ان ترس خوفناک شماره اول خبری نیست اما با اینحال شوتر بازی نسبتا قوی است و شما را تا مدت بسیار کوتاهی سرگرم خواهد کرد .

    منبع : سایت بازی های ترسناک
    .Never Give up on Something You Really Want. It's Difficult to Wait, But More Difficult Regret
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •